Τεχνικές ελέγχου θερμοκρασίας για την αντίσταση αφρού σε ζωοτροφές υδρόβιων ψαριών και γαρίδων

Η επίδραση της θερμοκρασίας στην αντοχή στο μούλιασμα των τροφών ψαριών και γαρίδων επιτυγχάνεται κυρίως μέσω του ρυθμού ζελατινοποίησης του αμύλου. Το άμυλο στις ζωοτροφές ψαριών και γαρίδων πρέπει να ζελατινοποιηθεί πλήρως για να σχηματιστεί μια πυκνή δομή δικτύου που ενθυλακώνει θρεπτικά συστατικά όπως η πρωτεΐνη, επεκτείνοντας έτσι την αντίσταση στο μούλιασμα. Όταν η θερμοκρασία της χειροκίνητης μηχανής παρασκευής τροφής ψαριών ελέγχεται στους 120-135℃, ο ρυθμός ζελατινοποίησης αμύλου μπορεί να φτάσει πάνω από 90%. Μια προστατευτική μεμβράνη σχηματίζεται στην επιφάνεια της τροφοδοσίας αφού εισέλθει στο νερό, καθυστερώντας ουσιαστικά τη διείσδυση του νερού. Εάν η θερμοκρασία είναι κάτω από 110℃, ο ρυθμός ζελατινοποίησης του αμύλου είναι μικρότερος από 60%, με αποτέλεσμα μια χαλαρή δομή τροφοδοσίας που αποσυντίθεται εντός 10-15 λεπτών μετά την είσοδο στο νερό. Θερμοκρασίες πάνω από 140℃ οδηγούν σε υπερβολική ζελατινοποίηση αμύλου, με αποτέλεσμα η επιφάνεια τροφοδοσίας να γίνεται κολλώδης και να συσσωματώνεται εύκολα μεταξύ τους, επηρεάζοντας επίσης την αποτελεσματικότητα της τροφοδοσίας.

Διαφορετικά είδη ψαριών και γαρίδων απαιτούν διαφορετικούς ελέγχους θερμοκρασίας τροφής. Οι ζωοτροφές για βενθικά καρκινοειδή όπως οι γαρίδες και τα καβούρια απαιτούν μεγαλύτερη αντοχή στο μούλιασμα. Η θερμοκρασία του τμήματος εξώθησης πρέπει να ελέγχεται στους 130-135℃, ενώ η θερμοκρασία του τμήματος εκκένωσης πρέπει να μειωθεί στους 125-130℃ για να αποφευχθεί το κάψιμο της επιφάνειας τροφοδοσίας. Οι ζωοτροφές για ψάρια του γλυκού νερού, όπως ο κυπρίνος χόρτου και ο σταυροειδές κυπρίνος έχουν ελαφρώς χαμηλότερες απαιτήσεις για αντοχή στο μούσκεμα. η θερμοκρασία του τμήματος εξώθησης μπορεί να ρυθμιστεί στους 120-125℃, εξισορροπώντας την αντίσταση εμποτισμού και την πεπτικότητα. Οι τροφές για σαρκοφάγα ψάρια όπως η πέρκα και η σφυρίδα έχουν υψηλή περιεκτικότητα σε ζωικές πρωτεΐνες και η θερμοκρασία πρέπει να ελέγχεται στους 110-120℃ για να αποτραπεί η καταστροφή των υψηλών θερμοκρασιών στα ενεργά συστατικά του ιχθυάλευρου, όπως τα EPA και DHA. Αυτά τα εξαρτήματα θα παρουσιάσουν σημαντική υποβάθμιση πάνω από 130℃, με ποσοστό απώλειας άνω του 25%.

Στην πράξη, θα πρέπει να υιοθετηθεί ένα μοντέλο «ακριβούς ελέγχου θερμοκρασίας κατά τμήμα + παρακολούθηση σε πραγματικό χρόνο». Το τμήμα τροφοδοσίας λειτουργεί στους 80-90℃ για να προθερμάνουν τις πρώτες ύλες και να αφαιρέσουν κάποια υγρασία. Το τμήμα συμπίεσης θερμαίνεται σταδιακά στους 100-110℃, πλαστικοποιώντας αρχικά τα υλικά. Το τμήμα εξώθησης ρυθμίζεται σε θερμοκρασία στόχο 110-135℃ με βάση τα είδη ψαριών και γαρίδων, με ακριβή αντιστάθμιση θερμοκρασίας μέσω ηλεκτρομαγνητικών πηνίων θέρμανσης. Η θερμοκρασία του τμήματος εκκένωσης είναι 5-10℃ χαμηλότερη από το τμήμα εξώθησης για να εξασφαλίσει σταθερό σχηματισμό τροφοδοσίας. Ταυτόχρονα, ένα υπέρυθρο θερμόμετρο εγκαθίσταται στην έξοδο του εξωθητή για την παρακολούθηση της θερμοκρασίας τροφοδοσίας σε πραγματικό χρόνο. Ο ρυθμός ζελατινοποίησης αμύλου λαμβάνεται κάθε 10 λεπτά. εάν ο ρυθμός ζελατινοποίησης είναι κάτω από το πρότυπο, η θερμοκρασία του τμήματος εξώθησης αυξάνεται αμέσως κατά 3-5℃.

Επιπλέον, ο έλεγχος θερμοκρασίας απαιτεί συντονισμό με την προεπεξεργασία της πρώτης ύλης. Τα συστατικά των τροφών για ψάρια και γαρίδες πρέπει να προξηρανθούν σε περιεκτικότητα σε υγρασία 12%-14% για να αποφευχθούν οι διακυμάνσεις της θερμοκρασίας εντός του βαρελιού λόγω υπερβολικής υγρασίας. Για τροφές γαρίδων και καβουριών με υψηλή περιεκτικότητα σε ακατέργαστες ίνες, μπορεί να προστεθεί λάδι 1%-2% στις πρώτες ύλες για μείωση της μηχανικής αντίστασης διάτμησης, ελαχιστοποίηση της πρόσθετης παραγωγής θερμότητας και διευκόλυνση του ελέγχου της θερμοκρασίας.

Σχετικά με εμάς

Επίσκεψη πελάτη

Πιστοποιητικό Τιμής