Πώς ρυθμίζεται η ευχάριστη γεύση και η χωνευτικότητα μιας μηχανής παραγωγής ζωοτροφών πουλερικών;

Η θερμοκρασία επηρεάζει τον ρυθμό ζελατινοποίησης και τη γεύση της τροφής, καθορίζοντας έτσι την πρόσληψη τροφής και την πεπτικότητα των πουλερικών. Τα κοτόπουλα αναπτύσσονται γρήγορα και έχουν υψηλές ενεργειακές απαιτήσεις, με αποτέλεσμα ένα υψηλό ποσοστό δημητριακών όπως το καλαμπόκι και το σιτάρι στην τροφή τους. Η θερμοκρασία του εξωθητήρα πρέπει να ελέγχεται μεταξύ 125-135℃ για να επιτευχθεί ρυθμός ζελατινοποίησης αμύλου άνω του 85%. Το ζελατινοποιημένο άμυλο διασπάται ευκολότερα από τις αμυλάσες στα έντερα του κοτόπουλου, αυξάνοντας την πεπτικότητα κατά 15%-20%. Αυτή η θερμοκρασία ενισχύει επίσης το άρωμα των δημητριακών, βελτιώνοντας την γευστικότητα και αυξάνοντας την πρόσληψη τροφής από τα κοτόπουλα κατά περίπου 8%. Εάν η θερμοκρασία είναι κάτω από 120℃, η ζελατινοποίηση του αμύλου είναι ανεπαρκής, με αποτέλεσμα μια τραχιά υφή τροφής, μειωμένη όρεξη των κοτόπουλων και το μη ζελατινοποιημένο άμυλο αυξάνει το εντερικό φορτίο, οδηγώντας σε μη αφομοιωμένα σωματίδια δημητριακών στα κόπρανα.

Ο έλεγχος της θερμοκρασίας στην τροφή των ωοτόκων ορνίθων πρέπει να εξισορροπεί τη διατήρηση των θρεπτικών συστατικών και τις απαιτήσεις παραγωγής αυγών. Οι ωοτόκες όρνιθες έχουν αυστηρές απαιτήσεις για μέταλλα όπως το ασβέστιο και ο φώσφορος, καθώς και βιταμίνες. Η υπερβολική θερμοκρασία εξώθησης μπορεί να καταστρέψει ευαίσθητα στη θερμότητα συστατικά όπως οι βιταμίνες Α και D. Επομένως, η θερμοκρασία εξώθησης πρέπει να ελέγχεται μεταξύ 115-125℃ για να εξασφαλιστεί ρυθμός ζελατινοποίησης αμύλου άνω του 75% ελαχιστοποιώντας παράλληλα την απώλεια βιταμινών. Ειδικά κατά την περίοδο αιχμής της παραγωγής αυγών, αμινοξέα όπως η μεθειονίνη που προστίθενται στην τροφή θα οξειδωθούν πάνω από 130℃, επηρεάζοντας την παραγωγή αυγών. Οι διακυμάνσεις της θερμοκρασίας πρέπει να ελέγχονται εντός ±1℃ και η ισχύς θέρμανσης θα πρέπει να ρυθμίζεται σε πραγματικό χρόνο χρησιμοποιώντας ένα σύστημα PLC.

Η τροφή των υδρόβιων πτηνών (πάπιες και χήνες) έχει συγκεκριμένες απαιτήσεις ελέγχου θερμοκρασίας επειδή η τροφή τους έχει υψηλή περιεκτικότητα σε ακατέργαστες ίνες (π.χ., φλοιός ρυζιού και σκόνη υδρόβιων φυτών μπορεί να αντιπροσωπεύουν έως και 20%). Η θερμοκρασία εξώθησης πρέπει να αυξηθεί στους 135-145℃ για να διασπαστεί η δομή των ακατέργαστων ινών και να βελτιωθεί η πεπτικότητα. Ταυτόχρονα, η περιεκτικότητα σε υγρασία της τροφής των υδρόβιων πτηνών μπορεί να είναι ελαφρώς υψηλότερη (15%-16%). Ρυθμίζοντας το σύστημα ψύξης του βαρελιού, η θερμότητα που παράγεται από τη μηχανική διάτμηση και την εξωτερική θέρμανση μπορεί να εξισορροπηθεί για να αποφευχθεί η υπερβολική θερμοκρασία που προκαλεί κάψιμο της τροφής.

Στις καθημερινές λειτουργίες, η θερμοκρασία πρέπει να ρυθμίζεται σύμφωνα με το στάδιο ανάπτυξης των πουλερικών: για τα μικρά κοτόπουλα και παπάκια, οι σβόλοι τροφής είναι μικροί, επομένως η θερμοκρασία πρέπει να είναι ελαφρώς χαμηλότερη (115-120℃) για να διασφαλιστεί ότι οι σβόλοι είναι μαλακοί και εύκολοι στην κατανάλωση. για τα παχυνόμενα πουλερικά, η θερμοκρασία της τροφής μπορεί να αυξηθεί στους 125-135℃ για να βελτιωθεί η ενεργειακή πυκνότητα. για τις ωοτόκες όρνιθες, η θερμοκρασία της τροφής πρέπει να διατηρείται σταθερή στους 120℃ για να εξασφαλιστεί ισορροπημένη διατροφή. Πριν από κάθε παρτίδα παραγωγής, θα πρέπει να διεξάγεται μια δοκιμή μικρής παρτίδας για να παρατηρηθεί το χρώμα της τροφής (ιδανικά ένα ομοιόμορφο ανοιχτό κίτρινο) και η σκληρότητα (δεν πρέπει να θρυμματίζεται όταν συμπιέζεται με το χέρι και πρέπει να είναι ελαστική) και οι παράμετροι θερμοκρασίας θα πρέπει να ρυθμιστούν με ακρίβεια στην βέλτιστη κατάσταση.

Σχετικά με εμάς

Επίσκεψη πελατών

Τιμητικό πιστοποιητικό