Πώς ρυθμίζεται η ευχάριστη γεύση και η χωνευτικότητα μιας μηχανής παραγωγής ζωοτροφών πουλερικών;

Η θερμοκρασία επηρεάζει τον ρυθμό ζελατινοποίησης και τη γεύση της τροφής, καθορίζοντας έτσι την πρόσληψη τροφής και την πεπτικότητα των πουλερικών. Τα κοτόπουλα κρεατοπαραγωγής αναπτύσσονται γρήγορα και έχουν υψηλές ενεργειακές απαιτήσεις, με αποτέλεσμα υψηλό ποσοστό σιτηρών όπως το καλαμπόκι και το σιτάρι στις ζωοτροφές τους. Η θερμοκρασία του εξωθητήρα πρέπει να ελέγχεται μεταξύ 125-135℃ για να επιτευχθεί ρυθμός ζελατινοποίησης αμύλου άνω του 85%. Το ζελατινοποιημένο άμυλο διασπάται πιο εύκολα από τις αμυλάσες στα έντερα των κρεατοπαραγωγών, αυξάνοντας την πεπτικότητα κατά 15%-20%. Αυτή η θερμοκρασία ενισχύει επίσης το άρωμα των κόκκων, βελτιώνοντας τη γευστικότητα και αυξάνοντας την πρόσληψη τροφής για κοτόπουλα κατά περίπου 8%. Εάν η θερμοκρασία είναι κάτω από 120℃, η ζελατινοποίηση του αμύλου είναι ανεπαρκής, με αποτέλεσμα μια χοντρή υφή τροφής, μειωμένη όρεξη για τα κρεατοπαραγωγής και το μη ελατινοποιημένο άμυλο αυξάνει το εντερικό φορτίο, οδηγώντας σε άπεπτα σωματίδια κόκκων στα κόπρανα.

Ο έλεγχος θερμοκρασίας στις τροφές ωοπαραγωγών ορνίθων πρέπει να εξισορροπεί τις απαιτήσεις διατήρησης θρεπτικών συστατικών και παραγωγής αυγών. Οι ωοτόκες όρνιθες έχουν αυστηρές απαιτήσεις για μέταλλα όπως ασβέστιο και φώσφορο, καθώς και βιταμίνες. Η υπερβολική θερμοκρασία εξώθησης μπορεί να καταστρέψει τα ευαίσθητα στη θερμότητα συστατικά όπως οι βιταμίνες A και D. Επομένως, η θερμοκρασία εξώθησης θα πρέπει να ελέγχεται μεταξύ 115-125℃ για να διασφαλιστεί ποσοστό ζελατινοποίησης αμύλου πάνω από 75% ελαχιστοποιώντας παράλληλα την απώλεια βιταμινών. Ειδικά κατά τη διάρκεια της αιχμής παραγωγής αυγών, τα αμινοξέα όπως η μεθειονίνη που προστίθενται στην τροφή θα οξειδωθούν πάνω από 130℃, επηρεάζοντας την παραγωγή αυγών. Οι διακυμάνσεις της θερμοκρασίας πρέπει να ελέγχονται εντός ±1℃ και η ισχύς θέρμανσης θα πρέπει να ρυθμίζεται σε πραγματικό χρόνο χρησιμοποιώντας ένα σύστημα PLC.

Η τροφή για υδρόβια πτηνά (πάπια και χήνα) έχει συγκεκριμένες απαιτήσεις ελέγχου θερμοκρασίας, επειδή η τροφή τους έχει υψηλή περιεκτικότητα σε ακατέργαστες ίνες (π.χ. φλοιοί ρυζιού και σκόνη υδρόβιων φυτών μπορεί να αντιπροσωπεύουν έως και 20%). Η θερμοκρασία εξώθησης πρέπει να αυξηθεί στους 135-145℃ για να διασπαστεί η δομή των ακατέργαστων ινών και να βελτιωθεί η πεπτικότητα. Ταυτόχρονα, η περιεκτικότητα σε υγρασία της τροφής των υδρόβιων πτηνών μπορεί να είναι ελαφρώς μεγαλύτερη (15%-16%). Ρυθμίζοντας το σύστημα ψύξης της κάννης, η θερμότητα που παράγεται από τη μηχανική διάτμηση και την εξωτερική θέρμανση μπορεί να εξισορροπηθεί για να αποτρέψει την υπερβολική θερμοκρασία από το να προκαλέσει καύση της τροφοδοσίας.

Στις καθημερινές εργασίες, η θερμοκρασία πρέπει να προσαρμόζεται ανάλογα με το στάδιο ανάπτυξης του πουλερικού: για τους νεοσσούς και τα παπάκια, τα σφαιρίδια τροφής είναι μικρά, επομένως η θερμοκρασία πρέπει να είναι ελαφρώς χαμηλότερη (115-120℃) για να διασφαλιστεί ότι τα σφαιρίδια είναι μαλακά και εύκολα στην κατανάλωση. για τα πουλερικά πάχυνσης, η θερμοκρασία τροφοδοσίας μπορεί να αυξηθεί στους 125-135℃ για να βελτιωθεί η ενεργειακή πυκνότητα. για τις όρνιθες ωοπαραγωγής, η θερμοκρασία της τροφής πρέπει να διατηρείται σταθερή στους 120℃ περίπου για να εξασφαλιστεί ισορροπημένη διατροφή. Πριν από κάθε παρτίδα παραγωγής, θα πρέπει να διεξάγεται μια δοκιμή μικρής παρτίδας για να παρατηρηθεί το χρώμα τροφοδοσίας (ιδανικά ένα ομοιόμορφο ανοιχτό κίτρινο) και η σκληρότητα (δεν πρέπει να θρυμματίζεται όταν πιέζεται με το χέρι και πρέπει να είναι ελαστική) και οι παράμετροι θερμοκρασίας θα πρέπει να ρυθμίζονται με ακρίβεια στη βέλτιστη κατάσταση.

Σχετικά με εμάς

Επίσκεψη πελάτη

Πιστοποιητικό Τιμής